Txikitan misterio handia zen niretzat han barruan ostentzen zena. Eta ez bakarrik misterioa, baita altxorra ere, hain preziatua zenak nolabaiteko altxorra izan behar zuelako. Inoiz ez zitzaidan tokatu, ostera, eta urteekin zeharo galdu nuen altxorra aurkitzeko, nik neuk misterioa argitzeko itxaropena. Suerte txarra euki dut betidanik horrelako kontuetarako.

Lehengo egunean ere etorri zen roskoa etxera. Belu, armozua pasatu ostean, baina etorri zen. Arratsaldean hurreratu nintzaion, kutxilloa eskuan, altxorra neuk topatuko nuelakoan… baina ez, hantxe zegoen altxorra plateraren ondoan, topatua ordurako, plastikotxoan bildurik artean. Aurkitzaileari ez ei zitzaion iruditu nahikoa baliotsu eta jaramonik ere ez nion egin.

“Sigue buscando” esan zidan tximinoak bere triziklotik.